Vlaggen

Column burgemeester

U weet misschien dat ik eigenlijk in de zomerperiode geen columns meer wil schrijven, maar de ‘boeren’ dagen mij uit. Afgelopen week zien we ook in Neder-Betuwe de tekenen van het boerenverzet, in de omgekeerd opgehangen Nederlandse vlag aan lantaarnpalen.

Ik had even de hoop dat dit teken van protest tegen de overheid hier in Neder-Betuwe niet nodig zou zijn gezien de goede verstandhouding tussen de agrarische sector en de gemeente. De afgelopen weken is er geregeld goed contact geweest tussen boerenvertegenwoordigers, gemeente en politieke partijen. We herkennen ons als gemeentelijke overheid in het gebrek aan perspectief dat vanuit de rijksoverheid en provincie over het platteland is uitgestort. Zeker vanuit mijn eigen achtergrond als boer voel ik de pijn, de woede en soms de uitzichtloosheid van de hele agrarische sector. In gesprekken met raadsfracties in de gemeenteraad, met Kamerleden, statenleden en gedeputeerden is duidelijk geworden, dat de problemen herkend en erkend worden. En dat de motivatie, om alles wat mogelijk is te doen om het perspectief in onze agrarische sector weer terug te halen, groot is. Ik denk zelf dat dit, zeker in onze gemeente, gaat lukken en dat de land- en tuinbouw in Neder-Betuwe toekomst heeft én houdt.

Een omgekeerde vlag betekent in de zeevaart: ‘schip in nood’. Het signaal is dan ook volkomen duidelijk: de boeren, het platteland, en de cultuur die daar mee verbonden is, staan zwaar onder druk. Deze noodkreet is luid en duidelijk verstaan. Maar de Nederlandse vlag is voor velen ook een symbool van nationale identiteit, zeker voor diegenen die de oorlog hebben meegemaakt en misschien onder die vlag in ons leger hebben gediend. Die vlag verbindt ons, die respecteer je.

Mijn verzoek is dan ook aan diegenen die omgekeerde vlaggen hebben opgehangen, om deze binnenkort ook weer weg te halen. Het liefst aan het eind van deze week. Natuurlijk kunnen we daarover ook nog met elkaar in gesprek gaan.

Het signaal van de vlag, de noodkreet van onze agrarische sector, is luid en duidelijk overgekomen. Het is nu aan ons, plaatselijke en andere overheden, om samen met de agrarische sector het gesprek gaande te houden, en samen naar oplossingen te zoeken die voor alle betrokkenen haalbaar zijn. Dan hoop ik dat we straks ook weer gezamenlijk de nationale driekleur in rood wit en blauw kunnen hijsen als teken van verbondenheid en nationale trots.

Uw burgemeester,

Jan Kottelenberg