Leven met vrees én hoop en met geduld (door burgemeester Jan Kottelenberg)

Het verschil tussen de dagelijkse werkelijkheid van corona en het perspectief op vaccinatie is op dit moment wel erg groot. Enerzijds de vrees voor de gevolgen van de zogenoemde Britse variant en de toch al overvolle ziekenhuizen. Anderzijds de hoop nu de eerste prikken zijn gezet. De verwachting is dat deze situatie nog wel even zal duren.

Al eerder heb ik vertrouwen uitgesproken dat we samen het virus er onder krijgen. Ik ben mij ervan bewust dat de last die het voor u of jou betekent nogal uiteenloopt. Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan de gevolgen die de sluiting van de scholen heeft. Ouders die werk en begeleiding moeten combineren, da’s vaak geen kleinigheid. Soms is het huis gewoon te klein om iedereen de ruimte te geven om te werken en te leren. De zorg voor kwetsbare kinderen en kinderen van ouders met een cruciaal beroep leidt ertoe dat scholen bovendien veel kinderen moeten opvangen. Ik heb diepe bewondering voor uw inzet en motivatie. Laat het duidelijk zijn dat het niet onopgemerkt is gebleven.

Vanzelfsprekend ga ik er vanuit dat werkgevers in onze gemeente ouders in staat stellen voorrang te geven aan hun gezin. Ook hier geldt dat we het samen moeten doen. Onlangs liet het journaal ouders en kinderen rondom de tafel zien. Eén van de kinderen merkte op dat de juffen en meesters het beter kunnen, maar dat zijn vader en moeder het ook goed deden. Zo’n compliment geeft vleugels.

Het vaccineren in Nederland is begonnen. Goed dat de medewerkers in de zorg vooraan in de rij staan. Ik hoop dat u allemaal van deze mogelijkheid gebruik zult maken. Ik moet bekennen dat ik de afgelopen tijd niet jaloers op u ben geweest gelet op de zware taak die op jullie schouders rust. Wat het vaccineren betreft ben ik dat dan weer wel. Als thuiswonende 60-plusser ben ik nog niet aan de beurt. En zo krijgt iedereen op z’n tijd een lesje geduld.

Jan Kottelenberg,
burgemeester

Burgemeester Jan Kottelenberg