Beginnende pleegouders - Een jaar later ...

Gemeente Neder-Betuwe voert een actief beleid voor pleegzorg en wil investeren in netwerken voor opvang van jongeren in hun eigen omgeving. Versterking van eigen kracht staat voorop. Op 30 maart 2020 organiseert de gemeente een informatiemarkt over pleegzorg, waar bezoekers informatie krijgen en pleegouders en pleegzorgorganisaties kunnen spreken. Lees hierna de eerste ervaringen van twee pleegouders.

In 2017 zijn Paul en Louise zich gaan oriënteren op pleegzorg en hebben zij zich aangemeld. In hun aanmeldformulier werd gevraagd naar hun reden en verwachtingen: “Onze reden is dat wij ruimte in ons hart en huis hebben om kinderen op te vangen. En ze een plek te bieden waar ze tot rust mogen komen en zich mogen ontwikkelen. Mijn verwachting is dat we een kindje in ons huis zullen krijgen met haar of zijn eigen verhaal. En dat wij ons steentje mogen bijdragen, zodat hij of zij zo stabiel mogelijk zal opgroeien.” In februari 2019 kwam hun eerste pleegkind. Nu, een jaar later blikken Paul en Louise terug op hun eerste jaar als pleeggezin.
 
De eerste plaatsing liep wat anders dan in eerste instantie gedacht. Via hun netwerk hadden Paul en Louise altijd contact gehouden met Bjorn, een jongen die door omstandigheden een periode vastzat in jeugddetentie. Toen hij bijna 18 jaar was, zat zijn detentie er op, maar had hij geen plek om naartoe te gaan. Paul en Louise boden aan Bjorn bij hen in huis op te nemen. Na een korte voorbereiding was Bjorn bij hen komen wonen. In juni gaven Paul en Louise aan dat er ruimte was voor een nog een pleegkind en net voor de zomervakantie werd het pleeggezin uitgebreid met Giovanny van 6. (Tekst loopt door onder foto.)

 Jongen met hoedje

Met dank aan openjewereld.nu voor de foto.

Van stel naar gezin

“Van een stel naar een gezin van vier is een heel groot verschil”, vertelt Louise. “Je netwerk wordt opeens drie keer zo groot. Contact met de biologische ouders, broertjes en van die laatste ook hun pleegouders. Daarnaast nog het contact met voogden en de pleegzorgbegeleider. En er zijn bezoekregelingen en verjaardagen waar we tijd voor vrijmaken. Ook in huis is er veel veranderd, niets is meer zo vrijblijvend en we hebben veel meer structuur in ons leven. Er is veel meer lawaai in huis, overal speelgoed en de koelkast moet veel vaker worden aangevuld. Daarnaast zijn we als partners nu opeens ook opvoeders en dat is een rol die we nog niet kenden van elkaar. We moeten veel meer met elkaar overleggen, maar zijn ook meer naar elkaar toegegroeid.”

Voorbereidingstraject

“Hoewel het soms best pittig is, komt pleegzorg wel overeen met wat we er ongeveer van hadden verwacht. We wilden heel graag een gezinsleven, maar het is toch spannend op het moment dat er een wildvreemd kind met zijn rugtas voor de deur staat. Het voorbereidingstraject was fijn om ons een voorstelling te maken hoe ons leven er uit zou gaan zien. En wat er allemaal bij pleegzorg komt kijken. Wat wij heel sterk vonden in de voorbereiding is dat je bewust wordt gemaakt van wat kinderen, maar ook ouders meegemaakt hebben en wat ze daardoor aan gedrag met zich mee kunnen brengen. Het wordt dan ook duidelijk: pleegzorg doe je er niet zomaar even bij!”

Aandacht verdelen

“Het leeftijdsverschil tussen de twee jongens bij ons is behoorlijk groot. Soms is dat lastig en Bjorn vond de komst van Giovanny ook niet direct leuk, want wat moet je met zo’n druk, ondernemend jongetje? Daarnaast confronteerde het hem ook met zijn eigen gevoel, omdat het hem deed denken aan de periode waarin hij uit huis ging.”

Meer informatie over pleegzorg in Neder-Betuwe? Kijk hier.